Flanders Center

Deze verderzetting van haar onderzoek naar de vervreemding, nu in een maatschappij aan de rand van het kapitalisme, is fascinerend en veelbelovend.
In de reeks zien we het verlorene terug opduiken, zij het als citaat in de artificiële werelden die het kapitalisme genereert. In deze realiteiten, door Lybeer in beeld gebracht, wordt de oude wereld voortdurend opgeroepen en nagemaakt, bij middel van foto’s of van reconstructies allerhande (ongerepte natuur, landelijkheid, monumenten…), of door de introductie van pre-kapitalistische waarden (onberekend plezier, samenhorigheid, discipline…). De oude wereld keert terug als citaat in de nieuwe. Maar zoals uit Lybeers beelden blijkt, sluipt zo ook nostalgie het gesloten utopisch universum binnen, omdat de fictieve reconstructie steeds herinnert aan het onbereikbaar geworden origineel. Evenals geslotenheid, hardheid en agressie, wanneer men dit onlesbaar verlangen naar het orgineel tracht te onderdrukken en te ontkennen.
Resultaat is, naast ontroering, inzicht, reflexie,… de schoonheid van een reeks overweldigende beelden.

(met dank aan Wim De Temmerman, departementshoofd KASK)