Velata is het Latijnse woord voor gesluierd en het centrale gegeven van deze fotoreeks.
Feremans verwijst zelf naar het renaissancemeesterwerk “La donna velata” van Rafaël Santi (1516). Daar ziet de kijker de schoonheid in zijn eenvoud, verborgen onder de sluier.
Van recentere datum is het portret van Gloria Swanson met haar sluier door fotograaf Edward Steichen voor het magazine Vanity Fair (New York, 1924).
Centraal in deze serie staat de vrouw met sluier als geïsoleerde figuur. De opnames worden digitaal tot intrigerende beelden verwerkt. Deze fotocreaties wekken emoties op, de beelden visualiseren de hedendaagse problemen, het mysterieuze effect van de sluier, maar zij zijn niet provocerend.
Sluiers die onthullen maar niet verhullen, zij verstoppen niet de mysterieuze schoonheid maar onthullen een blik in onze ziel.
Het vrouwelijk naakt is een klassiek artistiek onderwerp, het sluieren van beelden is een digitale bewerking die aansluit bij de grafische kunst.
De werken van Feremans verwijzen naar andere culturen en laten haar foto’s baden in een artistieke sfeer. Het zijn bijna geen foto’s meer, ze maakt zich los van het anekdotische van de persoon die ze in beeld brengt en geeft dan haar eigen visie.
De beelden van deze tentoonstelling waren ook eerder te zien in het Belgisch paviljoen van de Expo 2008 te Zaragoza (Spanje).
Media: Visueel
Lucille Feremans is actief in verschillende disciplines van het vak maar maakt vooral portretten. Haar stijl is dynamisch, spontaan, speels en met een sterke creatieve inzet.
International House, Osaka 3F
8-2-6 Uehonmachi, Tennoji-ku
543-0001 Osaka